စိတ္ညစ္ေလာက္ေအာင္တန္းစီရဦးမယ္ဆိုမွ ေနကနည္းနည္းထြက္လာတယ္။ ေတာ္ေတာ္ၾကာလိုက္တယ္ ေနပူတာ.. လူအုပ္ကလည္း ထံုးစံအတိုင္းမနည္းမေနာမွတ္လား
လူတန္းၾကီးရဲ႕အလယ္ေလာက္ေရာက္လာေတာ႔ ေနမထြက္ေတာ႔ဘူး။ ေကာင္းေရာ အခ်ိန္ကိုက္ဒုကၡေပးသလားမွတ္ရတယ္။ တံတားကိုျဖတ္ျပီး တန္းစီေစာင့္ရတာဆိုေတာ႔ အေပၚေရာက္တုန္း ပတ္၀န္းက်င္ကိုအစံုၾကည္႔ဖို႔ အခြင့္ရသြားတယ္။ တံတားေအာက္ကလမ္းေပၚမွာ ျပိဳင္ကားအေပ်ာ္တမ္းစီးေနသူေတြ။ တဒုတ္ဒုတ္နဲ႔ ျဖတ္ျဖတ္သြားတဲ႔ျပိဳင္ကားေတြကို အေပၚကေနလိုက္ေနာက္ၾကေသးတာ။ ေဟာ.. ဟိုမွာ ေတာင္ကုန္းတစ္ခုေတြ႔ျပန္ျပီ။ ျမင့္သထက္ ျမင့္ ျမင့္လာတာခ်ည္းပါလား။ အခုေတာ႔ သည္းသည္းကြဲကြဲျမင္ရေသးတယ္။ ခဏေနေတာ႔ ရုတ္တရက္ေမွာင္လာျပီး မိုးစက္ေတြက်လာတယ္ဗ်။ အံ႔ေရာ.. မိုးေပါက္ေတြရဲ႕သိပ္သည္းဆနဲ႔ ရွိရွိသမွ်ျမဴမႈန္ေတြ ႏွင္းေတြကလည္း ေအာက္ကို အဖြဲလိုက္ အဖြဲလိုက္က်လာတာ ရက္ရက္စက္စက္။ ေလကတျဖဴးျဖဴးနဲ႔ေအးစိမ္႔ျပီး တံတားေပၚကိုျဖတ္တိုက္လာတဲ႔ ျမဴေတြကို အရူးလိုပဲလက္နဲ႔လိုက္ဖမ္း ၀ါးစား မ်က္ႏွာအပ္ ေဆာ႔ကစားေပါ႔။ သိပ္ေပ်ာ္တယ္။
အဲ.. ေပ်ာ္တာကခ်က္ခ်င္းရပ္သြားျပန္တယ္။ “We're going to stop the machine for a while raining. A few minutes only” တဲ႔ .. နင္သဟ.. ဒီေလာက္အရွည္ၾကီးေစာင့္လာျပီးမွ လွည္႔ျပန္မယ္႔သူက တစ္ေယာက္မွမပါ။ ဒါကလည္း ထံုးစံကိုး။ သူတို႔မွာက သတ္မွတ္ထားတဲ႔ စံခ်ိန္စံညႊန္းမိုးေလ၀သအခ်က္ေပးစက္ေတြက ေနရာတိုင္းမွာရွိတယ္.. မိုးရြာထဲစီးၾကလို႔မွမျဖစ္။ တစ္ခါျပဳတ္က်ဖူးတယ္ဆိုပဲ။ Final Destination 3 ကိုေတာင္သတိရသြားေသး .. ေဟေဟး..
ခဏေန မိုးကြဲသြားေပမယ္႔ ႏွင္းေတာ႔မစဲေသးဘူး။ ဒါေပမယ္႔ စက္ျပန္လည္လာတဲ႔အခ်ိန္မွာ ထ ေအာ္မတက္ေပ်ာ္လုိက္ၾကတာမေျပာနဲ႔ ။ အခ်ိန္က ၄၅မိနစ္ေလာက္ျဖဳန္းလိုက္ရျပီေလ.. မေပ်ာ္ဘယ္ရွိလိမ္႔။ ကိုယ္႔အလွည္႔ေရာက္ဖို႔ ရင္ခုန္စြာေစာင့္ၾကရင္း ျမဴေတြၾကားထဲ ဒုကၡလာခံေနတဲ႔ ကိုယ္႔လိုလူသားေတြကို စိတ္လႈပ္ရွားဖြယ္ေအာ္ဟစ္သံေတြၾကားထဲကပဲ ေငးၾကည္႔ေနမိတာ..
အံမယ္.. အေျပာသာေကာင္း.. ကိုယ္႔အလွည္႔လည္းက်ေရာ ေအာ္လိုက္ရတာဆိုတာ။ ေဘးကတစ္ေယာက္က ကိုယ္႔ထက္ပိုဆိုး။ နားကြဲေတာ႔မယ္ေအာ္ေနတာ။ ဒုကၡႏွစ္ခု တစ္ျပိဳင္တည္းခံေနရတာေလ။ ေ၀ါခနဲ ေ၀ါခနဲ ျပန္ျပန္ျပဳတ္အက်ေတြ၊ တြန္႔လိမ္ေနတဲ႔အေကြ႔ေတြမွာ လူကေဇာက္ထိုးျဖစ္သြားတာေတြ .. ေပ်ာ္လည္းေပ်ာ္ ေအာ္လည္းေအာ္ေပါ႔။ စီးျပီးေတာ႔ အသံေတြ၀င္၊ ေခါင္းေတြခ်က္ခ်င္းကိုက္လာ.. ျဖစ္ျပီ ေမာင္တြန္တို႔။ အိပ္ေရးမ၀ခဲ႔ဘူးမွတ္လား။ “ေဆးပါၾကလား ေဆး..” ဆိုျပီး လိုက္ေမးေပးရ.. ေတာ္ေသး Panadol ကို တစ္ေယာက္ကထည္႔လာမိေပလို႔။ ခပ္ျမန္ျမန္ေသာက္ခ်ေနတုန္း တိတ္သြားတဲ႔မိုးက ဖြဲဖြဲေလးျပန္က်လာျပန္ပါေရာ.. ျမဴေတြကိုလည္း တစ္အုပ္ၾကီး ထပ္ေခၚလာျပန္တယ္။ လွတာေတာ႔အေတာ္လွ .. မူးမူးကိုက္ကိုက္နဲ႔ ဓါတ္ပံုကေတာ႔ အမိအရရိုက္လိုက္ေသး။
ျမွားပစ္ေဆာင္ဆင္၀င္ေအာက္ခဏမိုး၀င္ခိုေနတုန္း သူမ်ားအတြဲတစ္အတြဲ ေခါက္ဆြဲျပဳတ္တစ္ခြက္ကို ၾကင္ၾကင္နာနာေ၀မွ်စားေနတာျမင္ေတာ႔ ခ်မ္းခ်မ္းနဲ႔ ကိုယ္ပါစားခ်င္စိတ္ျဖစ္ေရာ။ ဒီေတာ႔ ဆိုင္ကိုပတ္ရွာ၊ မေတြ႔၊ ဘယ္က၀ယ္ပါလိမ္႔ သြားေမးခ်င္၊ ေမးကလည္းမေမးရဲ။ ဒါနဲ႔ အစ္မတစ္ေယာက္နဲ႔ လိုက္ရွာၾကတယ္။ အေတာ္ရယ္ရပံုက အဲ႔ဒီဆိုင္ကိုမ်က္စိေရွ႕ထားျပီး ပတ္ပတ္လည္တျခားဆိုင္ေတြ လိုက္ရွာေနၾကလို႔။ ေနာက္မွ တေၾသာ္ေၾသာ္.. နဲ႔ လိုရာရသြားပါေလတယ္။ မိုးေအး၊ ႏွင္းေလတေအးေအးနဲ႔ ေခါက္ဆြဲျပဳတ္ပူပူေလးကို ရွလူးရွလူးနဲ႔ေနေအာင္ စားပစ္လိုက္ပါတယ္။
ျပီးေတာ႔ ပတ္၀န္းက်င္အလွအပေတြဆီ ရီေ၀ေနတဲ႔အာရံုကို ခဏလႊဲအပ္ထားလိုက္တယ္။ အမွတ္သညာမရွိဘူးေတာ႔ေျပာလုိ႔မရဘူး ခုလိုလူအစုအေ၀းနဲ႔လာရခဲေလေတာ႔ မူးလည္းမူးပဲ။ စံုေအာင္ေတာ႔ ေလွ်ာက္စီးရမွာပဲ။ ပိုက္ဆံေတြလည္းေပးထားရျပီးမွေလ.. ဒီေတာ႔ မႈန္တိမႈန္မိႈင္းျမင္ေနရတဲ႔ ေနာက္ target တစ္ခုဆီကို အားမလိုအားမရလွမ္းၾကည္႔လိုက္မိတယ္..
ဆက္ရန္..
.
.
p.s)
ဦးေနာ္ၾကီး၊ ကိုဖိုးစိန္နဲ႔ ျဖိဳးေလး(Evergreen Phyo) ေျပာသလိုပဲ ဘေလာ႔ဂါေတြစုျပီးေတာ႔ အဲ႔ဒီလိုေတာင္ေပၚခရီးမ်ိဳး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါးၾကီး သြားခ်င္ပါတယ္။ ဒါက ကြ်န္ေတာ္အိပ္မက္ေနတဲ႔အရာတစ္ခုဆိုလည္းဟုတ္တယ္။ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးမရွိပါဘူး။ ဒီဇင္ဘာလာၾကမယ္႔ အဖြဲ႔ေတြနဲ႔အတူစံုစမ္းျပီး ဒီဘက္ကမ္းကို အဲ႔ဒီကသာ လူစုျပီးကူးလာခဲ႔..။ အားငယ္ေနတဲ႔ ကေလးေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕ အထီးက်န္ေနမယ္႔ေမြးေန႔ပြဲေလးကို ေပ်ာ္ေအာင္ဖန္တီးေပးႏိုင္မယ္႔အျပင္ မေမ႔ႏိုင္တဲ႔အမွတ္တရေတြလည္း ၾကံဳခ်င္ရင္ေပါ႔။
ကားက ေျမေအာက္ထဲကေန လမ္းမၾကီးေပၚကိုတက္လို႔ ေစာေစာစီးစီးပ်ားပန္းခတ္ေနတဲ႔ ကြာလာလမ္ပူ ျမိဳ႕လယ္ေခါင္ကို တျဖည္းျဖည္းထားခဲ႔ျပီး ေတာအုပ္ညိဳ႕ညိဳ႕ ေတာင္တန္းမို႔မို႔ေတြဆီ ဦးတည္ေနပါတယ္။
လွမ္းျမင္လိုက္ရတဲ႔ ခပ္စိမ္းစိမ္းစိုစိုျမင္ကြင္းတခ်ိဳ႕ေၾကာင့္ ကိုယ္႔ႏိုင္ငံကိုသတိရသြားမိတာေတာ႔အမွန္။ ဒီလိုခရီးသြားရင္ ကိုယ္႔ႏိုင္ငံတုန္းက ခရီးသြားခဲ႔ဖူးတာကို ျမင္ေယာင္တယ္။ ေဘးက ေတာအုပ္ေတြ၊ ေတာင္တန္းေတြ၊ စမ္းေခ်ာင္းေတြ.... တဲပုေလးေတြ... စပါးခင္းေတြ... ေကာက္ရိုးပံုေတြ... အိုး.. ဒီမွာမျမင္ရသမွ် အကုန္ကိုလြမ္းေတာ႔တယ္။
တစ္နာရီေလာက္ၾကာေတာ႔ ကားကေတာင္ကိုစတက္ေနျပီ။ အေပၚေရာက္ေလေလ နားအူလာေလေလပဲ။ တိမ္ေတြကလည္း လံုး၀အသြင္ကြဲကုန္တယ္။ ေျမျပန္႔မွာျမင္ေနက်လို ခပ္ပါးပါးက်ဲက်ဲမဟုတ္ဘဲ ထုနဲ႔ထည္နဲ႔အျပင္ တိမ္အတုေတြလားေတာင္ထင္ရတယ္.. မိႈင္းလည္းမိႈင္းတယ္ ျမဴေတြလည္းပါတယ္ လက္လွမ္းလိုက္ရင္ဖမ္းမိေတာ႔မလို နိမ္႔နိမ္႔ေလးေတြရယ္...။
ေလွခါးအတိုင္းတက္လာျပီး ခန္းမၾကီးထဲေရာက္ေတာ႔ ၀ါးးး... မ်ားလိုက္တဲ႔လူေတြ။ တန္းစီေနၾကတာ ေကြ႔ေကာက္၀ိုက္ပတ္ျပီး လူအေယာက္ရာခ်ီမယ္။ skyway ဘက္ကိုလွမ္းၾကည္႔လိုက္ေတာ႔ မဆိုးပါဘူး..တစ္စီးထြက္သြားတာနဲ႔ ေနာက္ႏွစ္စီးသံုးစီးက ခ်က္ခ်င္းဆိုက္ဆိုက္လာတယ္။ ဒါေတာင္အလ်င္မမွီတဲ႔အျပင္ စီးမယ္႔လူေတြက ဒုနဲ႔ေဒးေပ်ာ္ေပ်ာ္ၾကီးတန္းစီေနၾကတာ။
နာရီ၀က္ေလာက္ေတာ႔ အနည္းဆံုးျဖဳန္းလိုက္ရတယ္။ လူတကာကိုလိုက္ေငး၊ အခ်င္းခ်င္းအျမင္ေတြဖလွယ္ၾက၊ ဘယ္သူေတြက ဘယ္လို၀တ္စားလာ၊ ဘယ္သူေတြက ဘယ္လိုလွၾကပံု၊ ဘယ္ကေလးေလးေတြက ခ်စ္စရာေကာင္းပံု အဖံုဖံုပါပဲ တီးတိုးတီးတိုးနဲ႔ေပါ႔။ ျမန္မာအုပ္စုေတြ အနားေရာက္လာရင္ အတင္းတုပ္တာေတြ ရပ္လိုက္ၾကရတယ္။ ၾကားသြားရင္မေကာင္း.. း) ဂ်ိဳကာလို၀တ္စားထားတဲ႔ တရုတ္လူငယ္ႏွစ္ေယာက္ကလည္း ကေလးေတြလာေတာင္းရင္ေပးဖို႔ ပူေပါင္းေတြထဲေလထိုးထည္႔ျပီး ပံုသဏၭာန္မ်ိဳးစံုပဲလုပ္ျပေနတာ။ ျမန္လည္းျမန္ ေတာ္လည္းေတာ္။ ကြ်န္ေတာ္ေတာင္ ကေလးေတြဆီက သြားလုခ်င္ေသး။ း)
ဆက္ရန္...
ေတာင္ကုန္းေတြၾကားထဲ ေဖာက္ထားတဲ႔လမ္းမို႔ မိုးစက္ေတြေအာက္က ျမိဳ႕ျပမဆန္၊ ျမိဳ႕စြန္မဆန္တဲ႔ လူေနအိမ္ပုေလးေတြကို တ၀လိုက္ေငးေနခဲ႔တယ္။ တျဖည္းျဖည္း ေရွးအိမ္ေလးေတြေ၀း.. ေ၀း.. ျပီး တိုက္တာ၊ ကြန္ဒိုေတြ မ်ားသထက္မ်ားလာတယ္။
toll တစ္ခုမွာ ခဏရပ္ေတာ႔ ရတဲ႔အခုိက္ေလး ဓါတ္ပံုရိုက္လိုက္တယ္။ အမွန္က ဟိုဖက္ မီးတိုင္ေလးေတြေအာက္က အျပာေရာင္ လိုကယ္လ္တစ္စီးျဖတ္သြားတာကိုရိုက္မလို႔ပဲ။ ရထားက တိုျပီးျမန္လြန္းေတာ႔ ဖင္ပိုင္းေတာင္ မမွီလိုက္ဘူး။
ျမိဳ႕ထဲေရာက္ျပီ။ ေဇယ်ာဆိုင္၀င္။ ေငြထုတ္၊ ေငြလႊဲ၊ ေစ်း၀ယ္။ မဂၢဇင္းမဖတ္တာၾကာလို႔ Lifestyle တစ္အုပ္ေရြးလိုက္တယ္၊ က်န္တဲ႔စာအုပ္ႏွစ္အုပ္ေလာက္နဲ႔ ေဆးတခ်ိဳ႕၊ မုန္႔တခ်ိဳ႕၀ယ္ျပီး ျပန္ထြက္ခဲ႔တယ္။ လူေတြက ပ်ားပန္းခတ္ေနတာပဲ။ အေနာက္က ကပ္ပါလာတဲ႔ ျမန္မာစံုတြဲကလည္း တတြတ္တြတ္နဲ႔ က်ီစယ္စကားေတြေျပာေနလိုက္ၾကတာ။ ဘာမွေ၀ဖန္မေနေတာ႔ဘဲ တိတ္တိတ္ေလးဆက္ေလွ်ာက္ခဲ႔လိုက္တယ္။ အဲဒီ Kota Raya တစ္၀ိုက္တင္ မိုးဖြဲဖြဲထဲ ထီးမေဆာင္းဘဲနဲ႔ ဟိုဘက္ဂ်လန္းလိုက္၊ ဒီဘက္ဂ်လန္းလိုက္ နာရီ၀က္နီးပါး ေလွ်ာက္ပတ္ေနလိုက္တယ္။ ျမန္မာဆိုင္ေတြ တစ္ဆိုင္၀င္၊ တစ္ဆိုင္တက္ ေစ်းေလွ်ာက္၀ယ္တာ။ စားခ်င္တာေတြေရာ၊ ၾကည္႔ခ်င္ဖတ္ခ်င္တာေတြေရာ။
ျပီးေတာ႔ ဘတ္စ္နဲ႔ပဲ ျပန္လာခဲ႔တယ္။ ကားေပၚမွာ နည္းနည္းမူးလာတာနဲ႔ ၀ယ္ထားတဲ႔ ပူရွိန္းရွိန္း mint ေလးငံုျပီး ေမွးခနဲအိပ္ေပ်ာ္သြားေသးတာ။ ႏိုးလာေတာ႔ ကားေပၚမွာလူေတြေတာင္အျပည္႔အက်ပ္။ ညေနေစာင္းခ်ိန္ေပါ႔။ ခဏေနေတာ႔ Sunway Pyramid နားေရာက္လာတယ္။ မေရာက္တာၾကာလို႔ ေစ်း၀င္၀ယ္ပါဦးမယ္ေလဆိုျပီး ဆင္းလိုက္တယ္။ ျပီးေတာ႔ တန္းတန္းမတ္မတ္ဘဲ ဘယ္မွမေငးဘဲ Shopping Mall ၾကီးထဲ၀င္လာခဲ႔တယ္။
၀င္၀င္ခ်င္း စက္ေလွခါးေတြရဲ႕ အလယ္အ၀ိုင္းၾကီးထိပ္မွာ ဒီေကာင္ၾကီးေတြကိုေတြ႔တာပဲ။ ရွဴးပ်ံၾကီးေတြ။ လူေတြအမ်ားၾကီးကိုၾကည္႔ရင္း ခန္းမအလယ္ေခါင္ၾကီးမွာ ေပ်ာ္ေနတာထင္ပါရဲ႕။
ျပီးေတာ႔ Jusco ထဲ၀င္။ အက်ႌေတြ စိတ္ၾကိဳက္၀င္ေမႊလိုက္တယ္။ ေနာက္ဆံုး လက္ေရြးစင္ ၃ထည္ရတယ္။ တြက္မေနေတာ႔ဘဲ တစ္ခါတည္း၀ယ္လိုက္တယ္။ ေခြ်တာေနတာနဲ႔ က်န္းမာေရးထိခိုက္တာပဲအဖတ္တင္တယ္။ ခုလိုစိတ္လြတ္ကိုယ္လြတ္ေစ်းမ၀ယ္ရတာ ၾကာျပီေလ။ ျပီးေတာ႔ ၾကီးမားလွတဲ႔ ေရွာ႔ပင္းေမာလ္ၾကီးထဲ ဟိုၾကည္႔ဒီပတ္။
ဒါက thai-made ေတြ။ ေစ်းလည္းေပါတယ္။ အဆင္အေသြး ဒီဇိုင္းလည္းအေတာ္စံုတယ္။ ေအာက္က ဒီေကာ္ေဇာလိပ္ၾကီးေတြလို ဟိုး ၅ ထပ္ထိပ္ကေန ေအာက္ထိျဖန္႔ခ်ထားတာက ဘာၾကီးေတြလည္းမသိ။ 1001 လို႔ေရးထားျပီး လွတာေတာ႔အေတာ္လွသား။
ေရခဲစကိတ္ကြင္းဖက္ေရာက္သြားတယ္။ မစီးတာၾကာျပီ။ ၀င္ေတာ႔မစီးခ်င္ေတာ႔ပါဘူး။ ဒီအခ်ိန္မွစီးရင္ မတန္ဘူး။ ကြင္းထဲ လူကလည္းနည္းနည္းေလး။ ေပ်ာ္စရာသိပ္မေကာင္းဘူး။ ဒါနဲ႔ပဲ သူမ်ားစီးတာေလးေတြၾကည္႔ျပီး အားက်ခဲ႔ပါတယ္။
ဗိုက္ဆာလာတာနဲ႔ LG2 မွာရွိတဲ႔ ဆာကာအဲ (Sakae) လို႔ေခၚတဲ႔ ဆူရွီဆိုင္ထဲ၀င္ခဲ႔တယ္။ ေတြ႔ေတြ႔ခ်င္း ဂ်ပန္လိုႏႈတ္ဆက္ျခင္းခံရျပီးေနာက္မွာ ျမန္မာအသိတစ္ေယာက္ရွိတဲ႔ဆိုင္မို႔ သူကပဲ ေနရာထိုင္ခင္းလိုက္ျပ မွာခ်င္တာမွာေစပါတယ္။
အဆင္ေျပမယ္႔ ေနရာေလးတစ္ေနရာေရြးလိုက္ျပီး သံသရာလည္ေနတဲ႔ အဲဒီဆူရွီေတြကို ၾကိဳက္တာခ်စားပါေတာ႔တယ္။ ဆိုင္ေလးက သန္႔ျပီးသက္ေတာင့္သက္သာရွိတယ္။ စားေနၾကတဲ႔သူေတြကလည္း ခ်စ္စရာ း)
ဆူရွိပလိတ္ထ္ကို နည္းနည္းေလာက္ပဲစား၊ ေကာ္ဖီေလးေသာက္ရင္းနဲ႔ Soup တစ္ခုခုေသာက္ဖို႔ စိတ္ကူးရပါတယ္။ ဒါနဲ႔ စားပြဲအေပၚက desktop မွာ mouse ေလးကိုင္၊ ကုိယ္စားခ်င္တာရယ္၊ ပြဲအေရအတြက္ရယ္ကို ေရြးျပီး confirm လုပ္ျပီးမွာရပါတယ္။ ခဏေနေတာ႔ ပံုမွာျပထားတဲ႔အတိုင္း ပြက္ပြက္ဆူေနတဲ႔ Kimuchi Ramen ေလးေရာက္လာပါေရာ။
ခပ္ခ်မ္းခ်မ္းရွိတာနဲ႔ ရွလူးရွလူးျဖစ္ေအာင္ကို အားရပါးရစားပစ္လိုက္ပါတယ္။ က်ေနာ္ၾကိဳက္တဲ႔အရသာပဲ။ အေတာ္ေသာက္ေကာင္းတယ္။ ဂ်ပန္စာေတြကိုၾကိဳက္တာက အစပ္ေလွ်ာ႔ထားလို႔ပါ။ က်ေနာ္က အစပ္ၾကိဳက္ေပမယ္႔ သိပ္မတည္႔ေတာ႔ မစားရဲ။ မ်က္ရည္ေတာက္ေတာက္က်တာပဲ အဖတ္တင္တာေလ။
ဂ်င္းကိုအခ်ဥ္လုပ္ထည္႔ထားတဲ႔ စည္ပိုင္းပုေလးကလည္း ခ်စ္စရာပါ။ အေတာ္စားေကာင္းတာမို႔ အမ်ားၾကီးဗိုက္တင္းေအာင္ ဆြဲခဲ႔ပါတယ္။
ျပီးေတာ႔ ေျမညီထပ္ဆင္း။ စ ေတြ႔လိုက္တဲ႔ ျမင္ကြင္းက တခါတည္း ဖမ္းစားထားလိုက္ေတာ႔တာပဲ။ အီဂ်စ္ျပည္အတိုင္းပံုေဖာ္ထားတဲ႔ အေဆာက္အဦၾကီး။ အေရွ႕မွာလည္း ကုလားအုတ္ႏွစ္ေကာင္။ လြမ္းေနတာထင္ပါရဲ႕။ အေဆာက္အဦဘက္ကို ေမွ်ာ္လုိ႔..
အေရွ႕မွာေရပန္းေလးေတြနဲ႔ ရွားေစာင္းပင္ပုေလးေတြကလည္း ရွိေသး။ ပ်င္းေျခာက္ေျခာက္နဲ႔ ခမ္းနားမႈကို တြဲဖက္အသက္၀င္ေအာင္ ဖန္တီးထားႏိုင္ပါေပတယ္။
ဒါက ေရွ႕တည္႔တည္႔က သြားရုိက္ထားတာ။
ဒါက သူ႔အေပၚတည္႔တည္႔က အမိုးကိုအလွဆင္ထားတာ..
စာအုပ္ဆိုင္ေရာက္တယ္။ နာရီ၀က္ေလာက္အခ်ိန္ျဖဳန္းပစ္လိုက္တယ္။ ဖတ္ခ်င္တဲ႔ စာအုပ္ေတြက အမ်ားသား။ အကုန္သာ၀ယ္ဖတ္ရ မြဲေရာ႔မယ္။ ဒါနဲ႔ ေသခ်ာ၀ယ္ျဖစ္ဖို႔စာအုပ္ကို မနည္းေရြးရပါတယ္။
မ၀ယ္ႏိုင္ေသးတဲ႔ စာအုပ္ေတြေတာ႔ သြားရည္သိမ္းျပီး ဓါတ္ပံုပဲ အ၀လိုက္ရိုက္ခဲ႔တယ္။ စာအုပ္ဆိုင္ေလးက သန္႔ျပီး လူငယ္လူၾကီး ေက်ာင္းသားေတြအႏွံ႔ပဲ။ မဂၢဇင္းေတြ၊ ဂ်ာနယ္၊ နံရံကပ္စာေစာင္ေတြဆို အလကားလိုလို ေပးဖတ္ေတာ႔ ဆိုင္ေရွ႕က မွန္သားျပင္မွာ ေက်ာကုန္းေလးေတြတန္းစီလို႔ မွီျပီးစာထိုင္ဖတ္ေနၾကတာ။ ေၾသာ္.. ပညာလုိလားလိုက္ပါဘိ။ ကိုယ္႔တိုင္းျပည္က ကေလးေတြလည္း အဲ႔လိုျဖစ္ေစခ်င္မိတယ္။ အဲ႔လို ေထာက္ပံ႔ေပးခ်င္မိတယ္။
စိတ္ၾကိဳက္သင့္တင့္တဲ႔ စာအုပ္ ၃ အုပ္၀ယ္လာျပီး ေရေမႊးဆိုင္လိုက္ရွာတယ္။ ေရေမႊးကုန္ေနတာ ၾကာျပီေလ။ ေနာက္ဆံုးေတြ႔ေတာ႔ ေရေမႊးတစ္ပုလင္းေကာက္ဆြဲခဲ႔တယ္ (ပိုက္ဆံရွင္းျပီးမွပါ း) သိပ္ေရြးဖို႔ၾကည္႔ေနစရာမလိုဘူးေလ။ ကိုယ္ၾကိဳက္တဲ႔အနံ႔ ကိုယ္သိျပီးသား။
ျပီးေတာ႔ ေနာက္တစ္ထပ္ေရာက္သြား။ ဟိုၾကည္႔ဒီၾကည္႔၊ ဟိုငန္းဒီငန္း။ ေယာင္ေတာင္ေတာင္နဲ႔ အရုပ္ဆိုင္ေတြဘက္ေရာက္သြားလိုက္ေသး။
ဆိုင္ေရွ႕က display ကိုၾကည္႔ျပီး ခ်စ္တာနဲ႔ အဲဒီဆိုင္ထဲ၀င္သြားလိုက္တယ္။ အကုန္လံုးကို တန္ေအာင္ ဓါတ္ပံုေတြပဲ ေလွ်ာက္ရိုက္ခဲ႔တယ္။ ၀ယ္လာတာကေတာ႔ မျဖစ္စေလာက္ ဖုန္းမွာခ်ိတ္ဖို႔ strap ေလးပါ။
ျပီးေတာ႔ ျပန္ဖို႔အခ်ိန္တန္ျပီထင္တာနဲ႔ ျပန္ထြက္ခဲ႔လိုက္တယ္။ ျပန္မထြက္ခင္ ေအာက္ကိုငံု႔ၾကည္႔လိုက္ေတာ႔ ဟဲဟဲ စၾကၤာပံုေနလံုးျပာျပာၾကီးရဲ႕ အလွ်ံတျငီးျငီးေအာက္မွာ လွခ်င္တိုင္းလွေနတဲ႔ အလွ်ံေလးေတြကို မထင္မွတ္ဘဲ ဓါတ္ပံုရိုက္လို္က္မိတယ္။ အမွန္က ေနကိုရိုက္တာပါ။ သူတို႔ပါသြားမွန္း ရိုက္ျပီးမွသိတာ း)
ကားေစာင့္။ ခဏေလးနဲ႔ ေရာက္လာေတာ႔ တက္စီး။ လူေတြအမ်ားၾကီးဆင္းၾက၊ ေနရာရ။ တစ္လမ္းလံုး ေခါင္းထဲအူတူတူနဲ႔ အင္ဒိုသီခ်င္းတစ္ပုဒ္နားေထာင္ရင္း စီးလာခဲ႔လိုက္တယ္။ ေမွာင္ေနေတာ႔ ေဘးဘီလည္း သိပ္လိုက္ၾကည္႔မေနႏိုင္ေတာ႔ဘူး။ ကားေပၚက တီဗီြလည္းမၾကည္႔ႏိုင္ဘူး။ မ်က္လံုးေတြမွိတ္၊ ကားမွန္ေလးကို ေခါင္းမွီျပီး အိမ္နားေရာက္တဲ႔အထိ စီးခဲ႔တယ္။
ကဲ.. ေရာက္တာနဲ႔ ဒါေတြပစ္ခ်။ ဓါတ္ပံုထိုင္ရိုက္။ ၀ယ္ခဲ႔တယ္ဆိုတဲ႔ ဖုန္း strap ေလးနဲ႔ DKNY ေလ။
စာအုပ္ဆိုင္က ၀ယ္လာတဲ႔စာအုပ္ေတြ
ေအာက္ဆံုးက ျမန္မာဆိုင္ေတြေမႊျပီး ရွာက်န္လာခဲ႔တဲ႔ ၀တၳဳစာအုပ္ေတြ၊ ေဆးေတြနဲ႔ က်ေနာ္႔အၾကိဳက္ ကားရီးယိုးဇာတ္လမ္းေတြ။ ၾကမ္းေပၚျဖန္႔က်ဲျပီးပဲ ျဖစ္သလိုရိုက္လိုက္ေတာ႔တယ္။ ပင္ပန္းျပီမဟုတ္လား။
ဒီပို႔စ္ကို မေန႔ညကတည္းက တင္မလို႔ပါ။ လိုင္းလည္းမေကာင္းလို႔မို႔ မအိပ္ဘဲေစာင့္ဖတ္မယ္ဆိုတဲ႔ တီေမဇင့္ကို အားနာလိုက္တာ။ အခုဖတ္လို႔ရပါျပီ။ မေန႔က ညစ္လည္းညစ္၊ ေပ်ာ္လည္းေပ်ာ္၊ စိတ္လည္းေလး၊ စိတ္လည္းေပါ႔.. အခုလို shopping ထြက္လိုက္ျခင္းအားျဖင့္ ညစ္သမွ်ေတြ တကယ္လန္းသြားတာပါ။ က်န္းမာေရးနဲ႔လည္း ညီညြတ္ပါတယ္။ ကာရြာသိုး (YTU) ေျပာတာ မွန္ေနျပီထင္ပါ႔။ တခဏစာတဲ႔။ း)
Craton
.jpg)
RSS Feed (xml)
