RSS Feed (xml)
နံနက္စာမ်ားသည္ ေကာ္ဖီက်ဲက်ဲႏွစ္ခြက္ျဖစ္ေလ႔ရွိျပီး
မစိမ္႔တစိမ္႔ ဘစ္စကစ္သံုးခ်ပ္မွေထာက္ပံ႔သည္
အနမ္းခ်ိဳခ်ိဳတို႔ျဖင့္သာ တစ္ညတာတို႔
ခဏေလး... ခဏေလးျဖင့္...
ညစာတို႔လြတ္ေျမာက္ခြင့္ရသြားသည္ မနည္းေတာ႔...
ညဥ္႔အိပ္မက္တို႔တြင္ ခ်မ္းေျမ႕ေျခရာတို႔သည္သာၾကီးစိုး၍
အေပြ႔အဖက္ေၾကာင့္ေႏြးေထြးမႈသည္
ေလာက၏ေအးစက္မႈကို ေခတၱမွ်ျပည္႔စံုေစသည္
မ်က္ေတာင္အဖြင့္အမွိတ္တိုင္း
၀င္သက္ထြက္သက္တိုင္း
စိတ္ကူးတိုင္း ရယ္ေမာမႈတိုင္း၌လည္း
ထိုခ်စ္ျခင္းတို႔ အျပန္အလွန္တည္မွီေနၾက၏
ယခုမနက္မိုးေသာက္ေတာ႔ ...
ငါ၏ၾကယ္ပြင့္ကို သူ၏အိန္ဂ်ယ္လ္ကေစာင့္ေရွာက္ခဲ႔ျပီ
ငါ၏ႏႈတ္ခမ္းအစံုတို႔ သူ႔ေၾကာင့္စိုျပည္ခဲ႔ျပီ
ငါ၏နားႏွစ္ဖက္ သူ႔အသက္ရွဴသံျဖင့္သာယာ၀ေျပာခဲ႔ျပီ
ငါ၏ခႏၶာ သူ႔လိပ္ျပာဆီခ်ည္ႏွီးခဲ႔ျပီ
ငါ၏ႏွလံုးခုန္သံ သူ႔ရင္ဘတ္၌ျမည္ဟည္းခဲ႔ျပီ
ငါသည္ တံတားအလယ္တြင္ရပ္ေနျမည္ဆိုပါလွ်င္
သူသည္ အဆက္မျပတ္ျဖတ္တိုက္ေသာေလျပည္သာျဖစ္လိမ္႔...
အထီးမက်န္ေစလို...
အားမယုတ္ေလ်ာ႔ေစလို...
ေမႊးေသာပန္းတိုင္း၏ရနံ႔ကို
သူ႔ေၾကာင့္ ငါရွဴရွိႈက္ခြင့္ရ၏
ျမင့္မားေသာေကာင္းကင္သက္တန္႔ကို
သူ႔ေၾကာင့္ ငါေမွ်ာ္ၾကည္႔ရ၏
ထို႔ေၾကာင့္...
သူဆြဲေခၚလာေသာ အိပ္မက္ျမစ္မ်ားကို
ငါသည္ ႏွစ္ႏွစ္ျခိဳက္ျခဳိက္စားသံုးတတ္ေလျပီ။ ။
Craton
၁၅.၁၀.၂၀၀၉
Thursday, October 15, 2009
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
.jpg)
11 Comments:
သိမ္ေမြ ့စြာ ႏြမ္းလ်ေနေသာကဗ်ာေလး ကို သိမ္သိမ္ေမြ ့ေမြ ့ေလး ခံစားသြားတယ္ ခရာတြန္ေရ....
အရမ္းလွတယ္။
ေကာင္းလိုက္တဲ့ကဗ်ာေလးေနာ္.....ႏြမ္းလ်မေနပါနဲ ့အားေပးလိုက္မယ္.....ေရာ့....T
It's really tender and romantic poem.... If instead, without you this poem couldn't perfect. I love it :) I can feel well. It's really nice..- Tnz Craton
ညဥ္႔အိပ္မက္တို႔တြင္ ခ်မ္းေျမ႕ေျခရာတို႔သည္သာၾကီးစိုး၍
အေပြ႔အဖက္ေၾကာင့္ေႏြးေထြးမႈသည္
ေလာက၏ေအးစက္မႈကို ေခတၱမွ်ျပည္႔စံုေစသည္
မ်က္ေတာင္အဖြင့္အမွိတ္တိုင္း
၀င္သက္ထြက္သက္တိုင္း
စိတ္ကူးတိုင္း ရယ္ေမာမႈတိုင္း၌လည္း
ထိုခ်စ္ျခင္းတို႔ အျပန္အလွန္တည္မွီေနၾက၏
ေကာင္းလိုက္တဲ့ အေတြးေလးပါပဲ
သိမ္သိမ္ေမြ႕ေမြ႕ေလးပဲ စီးေမ်ာလိုက္တယ္
အေတြးေလး လွတယ္...
ကဗ်ာထက္ essay နဲ႕ ပိုတူေနတယ္..
ကဗ်ာေလးက ႏူးႏူးညံ႕ညံ႕ေလးရယ္... အခ်စ္ကားလွလွေလး ၾကည္႕ေနရသလိုပဲ
ဂ်ဴးျမစ္ေတာ့ စားေကာင္းတယ္ ။။
အိမ္မက္ျမစ္ က ဘယ္လို အရသာရွိလဲဟင္ ..
ေကာ္ဖီ နဲ ့ ဘီစကစ္ၾကီးပဲ စားေနရတာလား
တခါတေလ ေပါင္မုန္ ့ေလး ၊ထမင္းေၾကာ္ေလး ေျပာင္းစားပါအံုးလား ခေရတြန္ ့ ေရ...
အနမ္းခ်ိဳခ်ိဳတို႔ျဖင့္သာ တစ္ညတာတို႔
ခဏေလး... ခဏေလးျဖင့္...
ညစာတို႔လြတ္ေျမာက္ခြင့္ကို
ထာဝရ ရျခင္ေနမိသည္ ။
ကဗ်ာေလးက တကယ္ကို သိမ္ေမြ႕တယ္..
ျဖည္းျဖည္းေလး ဖတ္သြားတယ္ေနာ္
:)
ေက်းဇူူး တီပန္ ..
Post a Comment